CZASAMI

 czasami kiedy usypiam własne dziecko - świadomość

zlatują się do mnie wszystkie duchy historii

i przekrzykując się radzą mi co mam w życiu robić

Herakles mi mówi bąź silny i mądry

i dał się podejść kobiecie

Sokrates wylicza możliwości zdobycia wiedzy

jedyna jaką posiadł dokładnie była wiedza o cykucie

Perykles mamil demokracją roztaczając jej uroki

zapomnial jednak o niewolnikach i kobietach

Diogenes ze swojej beczkibełkotal o sztuce mówienia

a ja mam dosyć bełkotu z telewizora

Hitler mi mówil o czystości rasy

jakby jego pamięć nie sięgala historii jego rodziny

Napoleon z ręką schowaną za poły mówił bym walczył ze wszystkimi

a mnie na co jeszcze jedno Waterloo

Stalin w swej szczerości kazał mi zabić przyjaciół

bym nie miał już żadnych wrogów

a ty Boże dlaczego mną piszesz i nic mi nie radzisz

KAŻDEGO DNIA

na zegarze jeszcze jeden ruch

wskazówki nieubłaganie prą ku sobie

nauczyciele życia 

świeczki zapalone topnieją

nikt nie wie kiedy zgasną

ani kto je zdmuchnie

na pustyni tam gdzie płonie krzak

jeszcze jedna nadzieja że coś się zmieni

patrzysz poprzez palce na słońce

razi jakby życie prześwietlało ciało

zegar jeszcze tyka

PRZEGRANE GRY

 

ktoś rzucił we mnie kamieniem

widocznie nie lubił mojej inności

z rany cieknie krew no musi

polałem wódką może przyschnie

odwróciłem się na pięcie

nic tu po mnie już nie chce mi się walczyć

może pojadę pociągiem gdziekolwiek

byle dalej od wspomnień

na dworcu wypiłem wódkę z Panią

z plastikowych kubków

nie było szkła

rozmowy o życiu

ten przeplatany korowód nieszczęść

to jeszcze raz na pohybel dnia

wciąż takiego smutnego

tak

czasem myślałem że umiem przegrywać

życie dowiodło że to nie jest prawdą

 

 

 

MÓJ BLUES

to jest blues o miłości
mój blues
kiedy zegar na ręce parzył twoim
spóźnieniem nocy pełnej westchnień
kiedy niecierpliwość tuliła się do butelki
przyciemniałem światło by lustro kłamało
że jest dobrze że tak musi być
oszukiwałem swoje myśli że to twoje kroki na klatce
wsłuchany w bicie własnego serca
wyglądałem przez okno z rękami wspartymi
o framugę marzeń za oknem ciemność
zanurzałem się coraz głębiej w chwile zapomnienia
na skrzyżowaniu do więzienia wspomnień
prześcigałem się z butelką we wznoszeniu toastów
nie wytrzymała naporu moich słów
upadła na podłogę

NA NIEBIE JESZCZE JEDNA GWIAZDA

 NA NIEBIE JESZCZE JEDNA GWIAZDA

na niebie jeszcze jedna gwiazda

Jezus pije kawę sam

samotność w śmierci

kiedy ktoś inny decyduje

siostry i bracia pozwólcie

na jeszcze jeden łyk kawy

na skrzyżowaniu dróg do wieczności

jeden jest drogowskaz

na skraju nieba i ziemi

czas dłubie w naszych zmarszczkach

wypijmy jeszcze jedną filiżankę kawy

na niebie jeszcze jedna gwiazda

może spadnie spełniając sen

o nieśmiertelności

CZŁOWIEK OTWIERA DRZWI

CZŁOWIEK OTWIERA DRZWI

człowiek

kiedy otwiera drzwi

do raju do piekła

jest jak ślepiec

bo nie wie co za nimi

poskręcane smutkiem marzenia

i każdym gwoździem wbijanym

w kartki trzewia

jakby wypowiadając wojnę

każdemu aniołowi który traci pióra

poeta jest winien rym

jeszcze jedna szklanka wina

może na dnie jest jeszcze życie

z niczego a może z kamienia wytoczy się prawda

człowiek

kiedy otwiera drzwi

jest smutny

 Dawno nic nie pisałem, może dlatego, że umieszczałem wiersze na innych stronach i grupach.

DZIELENIE WŁOSA

****************

sztuka matematyka
podzielić włos pędzla na czworo
wymalować na szybie ciszę
Romeo pod balkonem
fałszuje jak zawsze
czyli nic nowego
czasem aniołowie zlatują z nieba
szeleszcząc kromkami chleba
w ciszy jest jakiś niepokój
zapaliło życie świeczkę
dążymy do niej jak ćmy wieczorową porą
czasem mam ochotę księżyc porwać
do tańca i przetańczyć całą wieczność
czasem...

tak

niebo jest niebieskie

twoje oczy to piekło