ZEGAR

*************

Pan Cogito otwiera rano moje oczy

I jeszcze mi się śni wczorajsza opowieść o życiu

Pan Cogito jest niezmordowany w nakręcaniu zegara

A życie tyka nerwowo wskazówkami

Nie wiedząc w końcu dokąd iść

Pan Cogito jest mitem przegranego słowa

Lecz jeszcze pobrzmiewa w moim uchu

I jeśli ptakiem do nieba pofrunie

Jeszcze jedna twoja pieśń

To gdzie miejsce na moje dłonie

Pan Cogito przysypia w fotelu

Nie był umówiony więc czeka

Drzwi szczekają i warczą przekręcanym kluczem

Pan Cogito przewraca się z boku na bok

Cierpliwie znosząc czas przemijający

Pan Cogito wierzy w jutro

Które przynieść może zmiany