GRA W SZACHY

********************

Pan Cogito jest dzisiaj smutny

siedzi na ławce

parasol obok skulił się w sobie

nikt nie czeka na deszcz

bramy raju jeszcze nie otwarte

zakaz handlu w niedzielę

Pan Cogito liczy drobne

rzuci na tacę

może da żebrakowi

ma czas na podjęcie decyzji

ludzie przechodzą obok

w swej nijakości

są jak liście w parku

które umierają w samotności

jak samobójcy skaczący w otchłań

mijanych pięter do zapomnienia

Pan Cogito wyjmuje zegarek z kieszonki

powoli unosi się z ławki

parasol drepcze obok

Pan Cogito myśli

że trudno ciągle grać ze śmiercią w szachy

czasem musi upaść jakiś pionek

DOBROĆ

***********

nie smuć się

świat jest piękny

wystarczy zamknąć oczy

słowo

pamięć która nie ma drogi

do wypowiedzenia

słowo

które już zapomniane

drży w kącie przebaczania

jak łatwo nim rzucić

kamień upadnie

ból jest przejściowy

zostaje pustka

dobroć mnie zabiła