SAMOTNOŚĆ

****************

oto umiera dzień

noc wstaje

ty pomiędzy mną

z ręką na zielonym niebie

w ciszy płomienia świeczki

zlatują się ćmy pamięci

łza spada lekko mrużąc oczy

to od dymu świeczki mówisz

nikt i tak cię nie słucha

samotność nie ma towarzysza

opuszczasz rękę noc z zimna drży

kłamstwo przekrzykuje ciszę

poranek boli niedopitym

winem we dwoje

ze ścian zdejmujesz

odciski swoich paznokci

czas zgasić świeczkę