SPOJRZENIE

*************

Na zewnątrz smutku jest tylko

Jedno spojrzenie

Nic niewidzące

Radość ostatnia deska przemijania

Jestem ciszą we własnej krwi

Stoję pod własną wolnością

I pukam do jakichkolwiek drzwi

Nikt nie otwiera

Czytam nienapisane

Spoglądam na nienamalowane

Jestem krzykiem własnego języka

Z odrobiną słonej smugi

Pomiędzy nami nie ma już nic

Radość odpłynęła z Charonem

Łodzią pełną niespełnionych chwil

Cząstka fletu kołysze powietrzem

Na zewnątrz smutku jest jeszcze jedno

Nieuniknione spojrzenie pożegnania