BYĆ PROROKIEM WŁASNYCH SNÓW

*********************************************

wyszedłem na skraj

twoich słów

i lekko machając

skrzydłami

rozpędziłem smutek

nad doliną

ty coraz wyżej wznosiłaś

moją pamięć o tobie

jak motyl w tęczy

zagubiłem się do końca

stanąłem na widnokręgu

samotny uśmiech

losu niezapisany

niczyją ręką

dziewiczy całun

nie naszych decyzji

spowił nasz smutek

jak cumy

trzymały nas w porcie

w podróży donikąd

już wiem tam na końcu

jeszcze jeden uśmiech

z nieba do piekła

tak wiem

każda droga gdzieś prowadzi

jak przejść po linie twoich spojrzeń

marzenia o nowym świecie

jeszcze jedna bajka

lubiłaś słuchać

wtulając się w ciszę

poranek jest tylko

jeszcze jednym życzeniem

do powrotu

popatrzyłaś jej w oczy

spuściła wzrok

każdy kiedyś musi odejść

powiedziałaś w ciszy

za oknem ptak

czekał nie mówiąc nic

wyfrunęliście w noc