URODZONY NIEWOLNIKIEM

***********************************

przez ramię

w ciszy popołudnia

na ulicy zwątpienie

jakaś twarz bezbarwna

patrzyła na ludzi w ciszy

nikt nie uniósł się do nieba

jakiś głos krzyknął echu w twarz

odpowiedziało krzykiem

przerażone własną śmiałością

podniosło się z kolan

i szybkim krokiem

oddaliło w nieznanym kierunku

niebo nie zszarzało

żaden ptak nie opadł na piasek

nawet na bruk

nikt go nie rwał

nie było po co

ludzie byli zadowoleni

śmiali się przy kuflu piwa

wyspowiadani

z własnej niechęci do zmian

tylko za rogiem jakieś dziecko

napisało kredą na murze

urodziłem się niewolnikiem