JEJ ŚMIECH

*************

Zapełniliśmy cieniem strachu nasze sny

Wbijaliśmy gwoździe jeden po drugim

Raniąc własny krzyk niesprawiedliwości

Ona patrzyła na nas z politowaniem

Nikt nie mógł jej dorównać w niszczeniu

Im więcej czyniliśmy zła

Zatapiając nasze zęby w innych

Tym większy uśmiech na jej twarzy

Nasze serca kamieniały im więcej łez

Młot pracował wytrwale

Zahipnotyzowani własną niemożnością

Usiłowaliśmy wypuścić gołębia z klatki

Zapomniawszy że wprzódy wyrwaliśmy

Wszystkie jego pióra

Przed lustrem stało kłamstwo

I ręką wskazywało nam niebo

Skąd mogliśmy wiedzieć

Że to nie była prawda

Jakie jeszcze życzenie

Rzucić w głęboką studnię

Jakby na jej dnie była prawda

Tylko echo odpowiadało