ROZBIEGANE SŁOWA

********************************

ja wiem słowa się rozbiegły

ty możesz jedynie moją niepewność

złożyć w całość i rzucić w moją niewiarę

ty kurwa możesz mnie rozgrzeszyć

ty w końcu jesteś tym  no tym

daj mi jeszcze trochę czasu

nie chcę być kamieniem u jej stóp

bose stopy unurzam w piasku

cygańska żona wyżebrze jeszcze jeden dzień

będziemy się pławić w czasie

kelner jeszcze jedna wódka

niech grają Whiskey In The Jar

MOŻE ...

*************

och może jestem szalony

może słowem zauroczony

jutro powiem prawdę

na kominku słowo

pieczone by powiedziało prawdę

ja wiem ty czekasz

ostatnim spojrzeniem omiatasz słowo

jest przecież prawda

ta co boli

i ta co umie przebaczać

do ciebie wznoszę głos

ty umiesz wszystkim być

oddaj mi tą którą zabrałeś

przecież ty umiesz uzdrawiać

może wtedy straciłeś moc

ja wiem ty wszystko możesz

daj sobie szansę jeszcze raz

przywróć ten stracony czas

pozwól by miłość ta która była

niech jeszcze trwa

daj Boże sobie szansę

jeszcze raz

PISZĄC NA NIEBIE

***********************

słowa łatwo przyszły

łatwo odeszły

patrzyłaś ze smutkiem

na niebie ktoś napisał

kreska była długa

po co ktoś pisze na niebie

ja też łatwo się znalazłem

ot stałem za rogiem przeznaczenia

ze słowami jak bajka

jutro będzie inny dzień

uwierzysz wygrasz

uwierzysz przegrasz

patrzyłem jak spadasz

jeszcze jedna gwiazda

wczorajszego dnia

patrzę na ciebie

odbieram słowa o bólu

jedna szpilka w serce

to nic nie boli

jeszcze jedno słowo

zabolało życie

odwróciłem lustro

Alicja pogubiła drogę

z moich rąk krew

niebieska jak niebo

przed tobą

jutro rozłożę się obozem

tam gdzie jeszcze jeden ptak

nie pluje w swoje gniazdo

Odyseusz zabił cyklopa

kogo ty zabijasz

patrzę i nie widzę ciebie

znów jestem sam

po co więc patrzę

na niebie jeszcze jeden obłok

poduszka dla twego snu

po co jeszcze śnisz

już czas

obudź się

SZKLANKA

*************

dzisiaj zanurzę się w szklance zapomnienia

w dymie utulę się jak w twoich dłoniach

czy przejdę granicę by wreszcie się wyspowiadać

z utraconych marzeń i snów które w tobie i o tobie

dzisiaj sprawdzę czy dym może zmieścić

te wszystkie stracone lata bez rozgrzeszenia

ZE STRACHU

*******************

spakowałem w walizkę 
ostatnie słowa 
niedokończony wiersz 
świeci na pustej kartce 
jeszcze jedną 
łzą rozstania 
nie zapukałaś 
bojąc się śmieszności

ŻYCIE

*************

ręce samotności

jak gałęzie wyciągają

smutek do nieba

ty powozem z rozkoszy

powozisz w zimowe dni

lekko smagając batem paznokci

rozdrapujesz chmury do krwi poranka

kiedy słońce je odrzuca budząc nasze oczy

nieprzywykłe do nagości życia

zamykamy słowa na dzień

w klatce niedopowiedzeń

zawstydzeni nagością poranka

ubieramy się w wodne ubrania

czasem po to by zmyć wstyd radości

brakuje nam odwagi by spojrzeć w gwiazdy

a jutro wchodzi przez okno 

POD ŚCIANĄ

****************

tam na skraju oczekiwania

jeszcze jeden pożegnalny pocałunek

bez słów bez niepotrzebnych gestów

i tylko ciche wchodzenie w noc

gdzieś tam na skrzyżowaniu dróg

ręce rozpostarł drogowskaz

z zamkniętymi oczami

by nie zdradziło go spojrzenie

z zaklejonymi ustami

by język kłamstw nie bluźnił

przeklinając brodzących w ciszy

echo głosem dzwonu mami wyjściem

tych co pod ścianą czekają bez ruchu

ktoś usiłuje wydrapać napis na murze

stąd nie ma wyjścia jest tylko cisza

URODZONY NIEWOLNIKIEM

***********************************

przez ramię

w ciszy popołudnia

na ulicy zwątpienie

jakaś twarz bezbarwna

patrzyła na ludzi w ciszy

nikt nie uniósł się do nieba

jakiś głos krzyknął echu w twarz

odpowiedziało krzykiem

przerażone własną śmiałością

podniosło się z kolan

i szybkim krokiem

oddaliło w nieznanym kierunku

niebo nie zszarzało

żaden ptak nie opadł na piasek

nawet na bruk

nikt go nie rwał

nie było po co

ludzie byli zadowoleni

śmiali się przy kuflu piwa

wyspowiadani

z własnej niechęci do zmian

tylko za rogiem jakieś dziecko

napisało kredą na murze

urodziłem się niewolnikiem

RÓŻA

*************

na ścianie ktoś pomalował różę

z jedną kroplą krwi na kolcu

jakaś pani powiedziała

to tak jak w życiu

druga uroniła łzę

żołnierz repetował broń

w lufie nie tkwiła róża

żołnierz nie uronił łzy

Pan Cogito położył kwiat

samotna róża na świeżej mogile

Pan Cogito wie

dopóki ludzie będą żyli

ktoś położy na grobie różę

SCHEMAT

*************

schemat

człowiek

powstaje według szablonu

kobieta

mężczyzna

rosną

dorastają

wyrastają na

spotykają się

szepcą sobie do uszu

oni tylko wiedzą co

efekt

różnie czasem tylko łóżko

czasem przysięga na wieki

powielanie matryc

efekt końcowy

po dziewięciu miesiącach

radość radość radość

kłopoty kłopoty kłopoty

po prostu wypełnienie

czasem tryby mają wyłamane zęby

płacz smutek samotność

i znów podnosimy krzyż

Golgota już blisko

Piłat na koniu nas prześciga

musi zdążyć wymyć ręce

przed ostatnim słowem