DREWNIANY KOŃ

************************

stanąłem na zgliszczach Troi

oszukany przez Bogów

pogubiłem wszystkie słowa

miłość podeptana przez wrogów

z rozpaczy nabiła się na miecz

gdzieś tam na szosie donikąd

w przykusej sukni pięta ludzkości

kapłanka rozkoszy raduje zwycięzcę

czekając na swoją strzałę

w zapomnienie poszła legenda i bóstwa

codzienność jak stwór nie z tego świata

rani ciszę szelestem pieniędzy

mówię do ciebie nie słuchasz

wymarzona zaokiennym obrazem

świat nieznany czy lepszy

jutro masz już spakowane

czekasz aż wybije północ

zbierasz ze stolika bilet

na coś lepszego

to tylko złuda

Troja podarowała ci

niechcianego już konia